Week 6
Hallo lieve mensen,
Hier weer een berichtje uit het mooie Zwitserse Davos. Het weer is hier nogal wisselvallig. Dan schijnt de zon en sneeuwt het of het is aan het regen. Jaja, regenen! Dat hebben ze hier ook haha. Op dit moment is het lekker aan het sneeuwen maar het blijft jammer genoeg niet echt liggen. Het is eigenlijk wel een raar gevoel als ik op mijn balkonnetje lig te zonnen terwijl er overal wel wat sneeuw ligt. Ik voel me best wel prima de laatste tijd en alles gaat zo´n beetje zoals het zou moeten gaan. Het internet heeft nog steeds zijn kuren maar we redden ons wel hoor. De telefoon doet het prima haha maar de kosten gaan wel weer omhoog….. maar dat hoort er nu eenmaal bij. Maar goed, wat heb ik deze week weer gepresteerd en hoe is het verlopen.
Week 6; 27-02-2007 t.m. 05-03-2007 
Dinsdag had ik het een paar keer benauwd gehad ´s-nachts waardoor ze een paar keer bij me zijn wezen kijken. Ik kreeg ook pijn in mijn keel dus kreeg ik van Inge (een verpleegkundige) een hoestdrankje. Dat hielp gelukkig wel. Heb om half 8 ontbeten en ben toen weer in slaap gevallen. Gelukkig had ik niets op het programma staan behalve om 11 uur een afspraak met Krista en de wandeling vanmiddag. Mijn moeder belde me wakker en ik heb even met haar liggen kletsen. De jongste Mitchell is niet lekker, hij heeft een behoorlijke kou te pakken en hoest zich gek. Dan wil je graag thuis zijn om hem lekker even vast te kunnen pakken en knuffelen. Zeggen dat alles wel goed komt, maar goed die tijd komt spoedig weer moet je maar denken. Omdat ik best wel weer eens dichtzat en benauwder klonk mocht ik van Dr. Bron (vervangend arts van Dr. Rijssenbeek die zelf ziek is) mocht ik dus niet mee met de wandeling en moest ik me koest houden.
Woensdag voelde ik me ondanks een slechte nachtrust me super. Met Mitchell ging het nog niet erg lekker en hij had ook wat gespuugd. Echt shit hoor. Om 9.15 uur hadden we GVO van Ruben en die les ging weer over ademtechnieken. Ik voelde me echt aangesproken door het verhaal omdat ik precies ervaar wat hij vertelde. Om 11 uur heb ik 22 baantje gezwommen wat voor mij weer een eigen record was. Elk baantje is 20 meter dus een hele prestatie. Ook had ik 1 baantje van ongeveer 15 meter onder water gezwommen. Het gaat dus echt super wat ook geldt voor het fitnessen. Om half 5 had ik een gesprek met Dr. Rijssenbeek, die gelukkig weer hersteld was. Zij was zeer tevreden over mij en krijgt van iedereen te horen dat ik mijn uiterste best doe, goed gemotiveerd en leergierig ben. Mijn ademtechniek was ook flink vooruit gegaan dus alles was om trots op te zijn. Volgens de dokter gaat alles nu de positieve kant op maar zijn we er nog lang niet. Mijn prednison is verlaagt naar 7,5 mg per dag en nog maar 2 x vernevelen. Super dus……
Donderdag stonden er alleen maar fysio (wat niet doorging) en de wandeling op het programma. Vandaag zouden we gaan wandelen vanaf Teufi naar beneden. Ik deed vandaag voor het eerst mee aan de 2e wandeling wat ongeveer 6 km was. Toen ik klaar was was ik natuurlijk super trots op mezelf gezien ik dat normaal echt allemaal niet red. ´s-Avonds had ik wel behoorlijk last van spierpijn maar dat neem je op de koop toe. Omdat ik ook nog eens bekaf was ben ik vroeg mijn mandje ingedoken. 
Vrijdag was mijn peakflow wat lager dan normaal en ik was ook weer benauwder. Dit klopt wel bij het verlagen van de prednison dus ik maakte me er niet zo druk om. Bij het zwemmen ging het ook een stuk minder, maar 12 baantjes vandaag. Ook fitness verliep niet zoals ik wilde, ik had maar een kwartiertje kunnen fietsen en toen hield alles op. Een domper dus. Vandaag wel mijn tussen evaluatie ingevuld en ingeleverd. Die krijg je tussendoor en daarop moet je aangeven hoe je ondervindingen zijn en wat je zelf vind dat je hebt behaald van je planningsplan.
Zaterdag ben ik een paar keer naar het dorp geweest om wat inkopen te doen omdat ons uitje naar Chur (Koer) vandaag niet doorging vanwege het slechte weer daar. ´s-Avonds hebben we met een paar meiden een broodje Dönnor gegeten bij de shoarma boer Hassan. Was best wel even gezellig met de meiden. Rond een uurtje of 9 kwamen we bij elkaar omdat een van de verpleegkundige wat lekkers bij de koffie had. Dit was namelijk haar laatste weekje en dan hield het er voor haar hier op. Zij ging dan weer terug naar Heideheuvel waar ook een kliniek zit.
Zondag was ik gelukkig wat minder benauwd maar wel snotterig opgestaan. Heb lekker van 9 tot 11 op balkon liggen zonnen met Tineke. Lekker nog gebeld met het thuisfront en weer bijgesproken. ´s-Middags heb ik nog via de webcam naar Ajax gekeken. Helaas hadden ze onterecht verloren. Later op de avond hadden we een pianoconcert welke werd gegeven door een Duitse medepatiënt en een afscheidsfeestje van de mensen die weg morgen weer heerlijk naar huis mogen. We hadden wat geld ingezameld en voor allemaal een foto lijstje gekocht met een groepsfoto Die hebben we gegeven samen met een zelfgemaakte kaart met allemaal teksten van iedereen. In totaal gingen er morgen 5 weg. Het was reuze gezellig, de meiden hadden hun best gedaan.
Maandag moest ik om 7 uur nuchter bloedprikken. Ben daarna gelijk naar het restaurant gegaan om te eten. Was wel fijn om weer gewoon beneden te kunnen eten met de rest. Toen weer vlug naar boven want om 7.45 zouden de mensen richting Nederland vertrekken. 
Het afscheid viel me nogal moeilijk. Tuurlijk zou ik ze wel missen, met name 2 personen, maar ik moest gelijk aan mijn thuisfront denken en kreeg het toen behoorlijk moeilijk. Heb ook heel erg zitten huilen in mijn kamer terwijl ik mijn muziek aan had gezet. Lekker op de koftelefoon dan kon die knoert hart. Toen moesten we weer het programma afwerken. GVO, zwemmen met watermassage (was echt wel effe lekker) en fitness. Ben ´s-middags nog naar handenarbeid geweest en eindelijk is mijn haasje klaar. Hij is echt heel leuk geworden. Op naar het volgende knuffelbeestje.
Nou dat was het dan weer. Nu hopen dat volgende week net zo goed verloopt als deze dan gaat het alleen maar de goede kant op.
Allemaal de groetjes en een dikke knuffel
Joanne
