Week 8
Hallo lieve mensen,
Het heeft even geduurd maar hier ben ik weer. Doordat Ton en mijn 2 jongens hier op bezoek waren tussen de weken 8 en 9 heeft het even geduurd voor ik jullie weer op de hoogte breng hoe mijn dagen zijn verlopen.
Week 8 13-03-2007 t.m. 19-03-2007
Dinsdag ben ik lekker uitgeslapen opgestaan. Lekker even in het zonnetje op mijn balkon gezeten met een goed boek. Gezien ik last had van mijn knie met lopen heeft Ruben (onze fysiotherapeut) ernaar gekeken. Hij vertelde mij dat het geïrriteerde kraakbeen was en dat ik wat oefeningen moet doen. Tijdens de wandelingen moet ik mijn knie eerst laten zwachtelen. De wandeling was vandaag op de Schatzalp waar je heerlijk naar beneden kon lopen. Onderweg hebben we nog een eekhoorntje gezien. Echt heel lief en totaal niet bang of zo. Na de wandeling ben ik met Dinie het dorp ingegaan. Even lekker winkeltjes gekeken en nog wat gegeten en gedronken. We kwamen pas rond een uur of 5 terug maar voldaan. We hadden er beide een goed gevoel over.
Woensdag is weer een van de bekende drukkere dagen. Ondanks dat ik goed had geslapen was ik toch nog wel erg moe. Om 9.30 uur hadden we GVO de Luxe. Bij deze GVO mag je zelf vragen stellen en uiteraard worden die beantwoord. Vandaag ging het over Reflux. Reflux betekend (voor diegene die dit niet kennen) “Terugloop van de maagzuur”. Het was een interessant verhaal waar ik persoonlijk wel mee te maken heb. Hierna had ik een gesprek met Dr. Bron gezien mijn eigen longarts Dr. Rijssenbeek afwezig was. Hij heeft mij uitgelegd hoe mijn “taart” zo ongeveer in elkaar zit en dat alles passend is bij mijn Astma. Een heel goed en belangrijk gesprek. Mijn eosinofiele was weer gestegen dus moet ik weer bloedprikken a.s. maandag en een nieuwe NO-meting. Gezien het gesprek best wel lang had geduurd was er geen tijd meer vandaag om te zwemmen. Bij de fitness ging het eigenlijk wel lekker en ik had nog een oefening van Ruben gekregen voor mijn knie. ‘s-Avonds hebben we met een groepje in de woonkamer lekker een dvd-tje gekeken.
Donderdag was ik moe en snotterig opgestaan. Gelukkig hield dat laatste wel gauw op. Nee nee, dit is geen verkoudheid. Hier heb ik nou eenmaal mee te kampen en dat gebeurd regelmatig. Ruben heeft mijn knie wederom weer gezwachteld en hij heeft mijn nek gemasseerd. Dat was best wel heftig hoor. Kreeg een pittenzak mee en moet die op mijn nek en schouder doen om het warm te houden. De wandeling vandaag ging naar Klosters. Het was geen lange wandeling maar wel even lekker. Na afloop heb ik nog even lekker in het zonnetje gezeten, echt heerlijk.
Vrijdag werd ik om half 7 al dromend wakker. Ik dacht dat Ton al onderweg was en dat mijn telefoon overging dat hij voor de deur stond….. haha Kan je nagaan hoe ik er mee bezig ben. Nog 2 nachten en dan zijn ze er. Vandaag kregen we van Inge (1 van de verpleegsters) uitleg over Eczeem en wat daar aan te doen is en waar dat vandaan kan komen. Daarna weer lekker gezwommen en mijn P.R. staat nu op 30 baantjes. Nog 20 baantje en dan zwem ik een kilometer. Tijdens de fitness kregen we een keertje aerobics, dat was echt super. Ik heb er met plezier aan meegedaan ondanks dat je niet alles volhoudt. Van mij mag dat er vrijdags wel inblijven. Hierna kon je nog even een half uurtje gaan fitnessen. Ook dat ging prima. Vandaag hadden we ook een klein feestje. Er was nl. een medepatiënt jarig en dat hebben we dus gevierd. Tijdens dit feestje vroeg Bert (nog een patiënt) of wij misschien wel een sprookje wilde horen. Hij is nl. schrijver van sprookjesboeken (zie www.bertvoorhoeve.nl) en kan echt fantastisch vertellen. Iedereen hing aan zijn lippen en hij werd ook uitbundig gecomplimenteerd. Echt onwijs super.
Zaterdag zou ik eigenlijk proberen om uit te slapen. Dit ging dus echt niet en ik ben dus maar gewoon gaan ontbijten. De hele dag was ik op van de zenuwen ook al zouden ze pas morgen komen. Ik kijk er zo naar uit en heb best wel heimwee. Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik het rustig aan ga doen om mijn energie te bewaren voor de komende dagen. Ben nog wel even met Dyanne een blokje om het NAD gaan lopen. Zij mag nl. nog niet zo ver en het was voor mij gewoon precies genoeg. ’s-Middags hebben we een dvd-tje gekeken en heerlijk ontspannen onderuit gezeten. Dinie kwam me vragen of ik zin had om samen met nog een paar wat te gaan eten. Dan was ik er even uit en kon ik mijn gedachten ergens anders oprichten i.p.v. de uren te gaan zitten tellen. We hebben heerlijk gegeten, echt super. We kwamen pas rond een uurtje of half 10 weer terug. Gelijk het thuisfront gebeld hoe het er voor stond. Ze hadden alles al in de auto en om 22.15 uur zijn ze gaan rijden. 
Zondag was het super feest…………. Ik was om 6 uur opgestaan, gebeld en ze waren al dicht bij. Even vlug wat gegeten en nog wat broodjes voor hun meegenomen. Om 8.15 uur was het zover. Ik kon mijn geluk niet op. Daar waren ze……….. MIJN mannen. Na veel geknuffel, gehuil en natuurlijk gekus heb ik ze gewezen waar de auto geparkeerd kon worden. Ton was nl. gewoon midden op de oprit stil gaan staan en uit zijn auto gesprongen. Ton was echt bekaf na die lange rit. Na nog veel gepraat heb ik hem op mijn bedje gelegd (hun kamers waren pas om 3 uur klaar) en hij heeft lekker even een paar uurtjes geslapen. Daarna zijn we een heel stuk gaan lopen, het dorp ingegaan en heerlijk pizza gegeten samen met mijn kerels. Het was echt genieten geblazen. We zijn nog langs het TVM-gebouw gelopen zodat hij die ook nog even kon zien. ’s-Avonds heerlijk de jongens na lange tijd kunnen instoppen en knuffelen. Hierna met Ton bijgepraat en bij elkaar gehangen.
Maandag moest ik om 7 uur al bloedprikken en ik ben daarna gelijk doorgegaan om de mannen te halen voor het eten. Echt, ik kan het wel uitschreeuwen hoe gelukkig is was dat zij hier waren. Heerlijk gewoon. Je voelt je net een klein kind. Na het ontbijt moest ik nog even een NO-meting doen en daar mochten ze gewoon bij zijn. Deze was echt kei goed, hij staat nu op 26,8. Ton voelde zich niet echt lekker wat waarschijnlijk door het klimaatverschil kwam. We hebben dus rustig aangedaan. In de middag zijn we gaan winkelen, wandelen en de jongens hebben in de sneeuw gespeeld. Het was hier nl. behoorlijk gaan sneeuwen en ze hebben van de heuvel afgesleed. Ton was zijn bergschoenen vergeten en hij moest de heuvel op…. Nou ik heb echt dubbel gelegen. Hij ging continue onderuit. Ik had gewoon pijn in mijn buik van het lachen. ’s-Avonds is Mitchell lekker in mijn armen in slaap gevallen.
lees verder in week 9
