Het is me wat
Het is me wat!De tijd gaat snel! Alweer een week voorbij dus tijd voor een nieuwe blog.
Cowboy Billy is weer terug naar zijn saloon in Duitsland. Andere rare figuren zijn er voor terug gekomen. Moet nog altijd wennen aan de sandalen met sportsokken. Mensen kijken is geweldig en de (mag het niet zeggen, maar doe het lekker toch) Duitsers afzeiken helemaal leuk. Bloementjes gordijnen zijn in veelvoud toe genomen zelf tiroller jurken van spijkerstof zijn de tafels gepasseerd. Bier drinken kunnen ze goed. Ongelofelijk wat die gasten weg stouwen op een avond. Sommige zijn wel solidair en dragen tijdens de Nederlandse WK wedstrijden oranje shirts. Grappig! Holland uber alles! De vlag met Holland house moesten wij helaas verwijderen van onze balkons. De bediening in het cafetaria is verschrikkelijk. Sacherijnig als de neten. Als je het niet naar je zin hebt, zoek dan toch een andere baan. Er kan werkelijk waar geen lachje van af. Wij blijven proberen om al is het maar, een paar opgekrulde lippen te krijgen. Lachen met de tanden bloot is echt te veel gevraagd.
De hele week hebben we mooi weer gehad. Grof van geprofiteerd en heerlijk over de bergen en door de dalen gehuppeld. De weilanden staan nu echt vol met felle kleuren van de bloemen. De Davoser See is inmiddels helemaal gevuld. Het water is ijskoud, maar ondanks dat roept het aqua gekleurde water je. Nee… ik ben er nog niet ingesprongen! Dat gaat zelfs mij iets te ver. Het zonnetje is scherp dus de bruine kleur op mijn gezicht laat mij er gezond uit zien. Ik weet het, heb nog niet veel over de gezondheid geschreven. Er valt gewoon weinig over te vertellen en is ook lang niet zo leuk als de andere uit gekraamde onzin. Toch ga ik een poging wagen! Ik knap jeukend lekker op. De reden van mijn opname is de irritante en vasthoudende eczeem die vriendjes is geworden met familie Allergie. Een monsterachtige familie, die meer kapot maakt dan mij lief is. Ja… Meneer Astma is ook vertegenwoordigd, maar die ligt niet dwars. We trekken alles uit de kast om alles onder controle te krijgen. De jeuk is nog niet weg. De dermatoloog vertelt dingen die ik al weet. Ja… dat is confronterend. Aan de andere kant een bevestiging dat ik in Nederland een onwijs goede arts heb. De Mummy is terug gekeerd uit de kast, een stap terug in het verleden. Net als vroeger zit ik weer (vooral) ’s avonds in het verband. De bekende ‘Wet wrap’ techniek. Het doet zijn werk uitstekend maar is heel erg intensief. Toch slaap ik nu beter, het natte verband stilt de jeuk en de zalf werkt beter in op je huid. De droge rode plekken verdwijnen. Wat wil een mens nog meer, buiten zo snel mogelijk naar huis gaan.
Vanessa
